Home

puppet_1

According to Shakespeare,

“All the world’s a stage,
And all the men and women merely players.”

But beside the world’s stage, I found another little one.

I believe one of my close friend has changed….I didn’t know why but this though kept running on my mind. Finally, I believed it was true so I hardly contacted my friend and I saw the distant between us.

Then one day, it was  Saturday night when I was watching a repeated boring movie from my cable TV  someone rang me. It sounded so familiar…..that voice said something to me and randomly asked me out for a drink in Central Bangkok……which was an hour away from my home. and it was almost 10 pm…Well…….such a spontaneous plan……It’s hard to say no.

We met & talked because we had so many things to catch up. We didn’t realize it was almost 4 hours talk!!

My friend still be the same person……lively, friendly and energetic….but more mature….I’m so proud to see her grow up beautifully.

Oh the little puppet theater, it powerfully manipulates how I see & believe in people……

Oh dear! …….it almost ruin my friendship lol

puppet_2

เช็คสเปียร์บอกไว้ว่า

“โลกนี้คือโรงละครใหญ่ มนุษย์ทุกคนคือตัวละครบนโลกใบนี้”

นอกจากโรงละครใหญ่นี้ จริงๆ เราก็มีโรงละครเล็กๆอีกอันนึงอยู่

เคยมีความเชื่อว่า เพื่อนรักคนนึงเปลี่ยนไป ไม่รู้ว่าทำไมถึงเชื่อเช่นนั้นแต่เจ้าความคิดนี้ก็โลดแล่นอยู่ในหัวเรื่อยๆ จนเชื่อเลยว่า เป็นเรื่องจริงแน่นอน เลยเริ่มที่จะขาดการติดต่อกันและเริ่มมองเห็นระยะห่างระหว่างเราสองคนกว้างขึ้นเรื่อยๆ เจ้าโรงละครหุ่นชักนี้มันมีอิทธิพลกับการมองคนและการเชืื่อในผู้คนของเราจริงๆ โอ้วแย่ละ!

จนมาวันเสาร์กับการนั่งดูหนังในเคเบิลเรื่องเดิมๆ ค่ำคืนวันเสาร์ปกติ จู่ๆมือถือก็ดังและเสียงปลายสายก็โทรมา เค้าบอกมาประโยคนึงและเรียกร้องให้ออกมาเจอะหน้ากันในเมืองกรุงหน่อย ณ เวลาเกือบๆสี่ทุ่มและห่างจากบ้านนอกของตัวเองไปชั่วโมงนึง อะไรแบบด่วนๆเบลอๆ แบบนี้มีเหรอจะปฎิเสธ!

เราเจอหน้ากัน เม้ามอยหอยกาบตามเอาเรื่องราวที่ตกหายไประหว่างกันกลับมา เม้ากันไปสี่ ชม กว่าๆ นี่ไม่รู้สึกเลย!!

เพื่อน ยังไงก็ยังเป็นเพื่อน เพื่อนคนนี้ก็ยังคงเป็นคนสนุกสนาน ร่าเริงและเต็มไปด้วยพลังงานเหมือนเดิม ก็แค่เติบโตและเป็นผู้ใหญ่ขึ้น ดีใจที่เห็นเพื่อนโตขนาดนี้

โอ้ว เกือบแล้วไม๊ล่ะ ไอ้เจ้าโรงละครหุ่นชักเล็กๆของชั้น เกือบทำให้ชั้นเสียเพื่อนไปละ!!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s