Home

Untitled-1Today was my book launching day, my first graphic novel with Longjai books (also collaborate with awesome animator Gail piyanan)  When I was sitting in front of the stage and talked about my inspiration in front of audiences, I thought to myself “wow is it really happening?” “Now I’m officially a writer and illustrator!”

“I feel like I really succeed something”

These thoughts slightly revealed the world of new possibilities in front of me. Everything looked so true and beautiful and surreal….. like Alice and her weird wonderland. I slightly to see myself continually illustrate new stories and my up coming books would be on bookshelf and people would recommend my graphic novels to others….I was so impress my own imagination……..

Well I assume everybody at least must has his/her idols or some damn good mottos/speeches that wake us up and shape the way we see about ourselves. I have so many to help me pass through different/difficult situations that I have to face with.

And yes….today I just got a new one from one lady who always complain about my one hand driving and fall asleep once my car’s speed meter touches 120km/h.

“Success?? What are you talking about?

Today is nothing but your first step, you still have a LONG way to go!”

-mum-

Suddenly that vivid world in my head was gone….
She obviously brought me back to reality

Oh I really love my mum!! she is the best!!!

ในที่สุด วันนี้ก็คือวันเปิดตัวหนังสือที่อันตัวข้าพเจ้าที่อุตส่าห์ต่อสู้ฝ่าฟันมาสู่สายตาประชาชน (งานนี้เป็นการทำงานร่วมกันกับสำนักพิมพ์ล่องใจและได้มี โอกาสร่วมงานกับนัก Animation ไฟแรง Gail Piyanan) ณ ขณะที่นั่งอยู่หน้าเวทีและได้พูดถึงแรงบันดาลใจของเราต่อหน้าผู้คนมากหน้าหลายตา เจ้าความคิดอันว่องไวก็ผุดขึ้นมานหัวของพินนารี่ “เฮ้ย นี่เป็นความจริงเหรอ?” “นี่ชั้นเป็นนักเขียนและนักวาดภาพประกอบจริงๆเหรอ!?!” “วันนี้รู้สึกว่าได้ทำอะไรสำเร็จจริงๆนะ” ฉับพลันโลก(ในหัวตัวเอง) เริ่มพลันดูสดใสสวยงาม ดูอะไรมันก็เป็นไปได้แล้ว ณ จุดนี้ มองเห็นภาพตัวเองนั่งทำงานหนังสือเล่มใหม่ วางแผงขายอย่างดูดี และคนก็ปากต่อปาก เอ๊ะ หนังสือพินนารี่เค้าดีจริงอะไรจริง……จินตนาการเรานี่เลิศล้ำคุ้มค่าเงินที่ไปเรียนมาจริงๆ

เชื่อว่าหลายๆคนน่าจะมีไอดอลในดวงใจ หรือคำพูดวลีอะไรเด็ดๆที่คอยเตือนสต ทำให้เรามองเห็นตัวเองและวิธีคิดของตัวเรา ไม่อยากบอกว่าเรามีเยอะมาก และก็ชอบเลือกหยิบเอามาใช้ตามสถาณการณ์ที่ที่ตัวเองเห็นสมควร

และ วันนี้ ก็ได้ค้นพบคำพูดเด็ดดวงมากระแทกความคิด จากหญิงนางหนึ่งที่คอยพร่ำบ่นการขับรถมือเดียวและหนีหลับทุกครั้งที่เข็มมิเตอร์เริ่มแตะที่ 120 กิโลเมตรต่อชั่วโมง

“สำเร็จอะไร? วันนี้มันแค่ก้าวแรกก็เท่านั้นแหละ ทางมันยังอีกไกล!”

-คุณมารดา-

แว่บนั้นแว่บเดียว โลก(ในหัว)ที่สวยงามทั้งใบพลันดับหาย
พินนารี่ถูกดึงกลับมาโลกแห่งความจริงแทบไม่ทันตั้งตัว พร้อมต่อสู้อย่างสนุกสนานต่อไป

อยากบอกว่า รักนางจริงๆ ที่สุดแล้วคนนี้

Advertisements

One thought on “Philosophy in car’s front seat

  1. ลองเสิชชื่อตัวเองดูเล่นๆ เลยหลงมาในบลอกนี้
    เมื่อกี้สงสัยว่ามือใครมาดึงเท้า ตอนนี้เข้าใจแล้ว 555+

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s