Home

rooms

This is what I see about how we contain our memories/experience. Some is very impressive so that we have to share to others while we hide them from the outside world and most of the time we “forget” thing we should remember….right?

หากให้มองภาพสมอง คงมองเห้นว่าเป็นห้องเก็บของที่เต็มไปด้วยความทรงจำมากมาย บ้างก็ช่างน่าประทับใจจนอยากที่จะแบ่งปันให้คนรอบข้างในขณะที่บ้างก็ช่างอยากจะลืมๆ หรือปิดตายมันไปซะ ใช่ไม๊?

I just came back from a reunion trip with my old BA’s friends after had been away for 2 years since I studies in the UK. What I felt during the trip is “Damn how could I forget this precious memory we had together!!” Feel like the deepest storage memory room in my brain is cleaned and suddenly I found the old priceless gems in the forgotten box….. in the corner of my brain.

พอดีหายไปเพราะเพิ่งกลับมาจากทริปรวมตัวกันของเพื่อนสมัยเรียนมหาลัยกันมา หลังจากที่หายไปจากระบบชีวิตสองปี สิ่งที่สัมผัสได้จากการอยู่ร่วมกันอีกครั้งคือ “เฮ้ย เราลืมความรู้สึกดีๆแบบนี้ไปได้ยังไงวะ!” เห็นภาพในหัวเลยว่า ห้องเก็บของที่อยู่ลึกสุดได้ถูกเปิดออกมาทำความสะอาดแล้วค้นพบกล่องที่ซุกๆไว้ที่มุมห้อง ข้างในเราโยนเพชนพลอย ทับทิม นั่นโน่นนี่ที่มีค่ามากเหมือนกันไว้ มันตื่นเต้นและตื้นตันนะที่หวนกลับมาเจออีกที

เพื่อนก็เหมือนอัญมณีเก่า ประเมินค่าไม่ได้และหายากเหมือนเกิน…….อะไรบางอย่างที่คุณค่ามันเพิ่มขึ้นเมื่อเวลามันผ่านไป

boxesGood old friends are like the old gems…. priceless and rare……..Do you agree?

thank you all my friends who come into my life……love you all XX

ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่เข้ามาในชีวิต รักนะ XX

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s